Aantal personages
Mannen: 2
Vrouwen: 2

Personages
Manneke, Dulle Griet, actrice, de dood

Structuur
Losse scènes

Genre(s)
Tragikomedie

Ruimte
Napels / onbepaalde ruimte

Tijd
Heden

Synopsis

Net zoals "Dozen" is ook deze voorstelling een bonte compilatie van reflecties, verhalen en herinneringen die uiteindelijk een hoogstpersoonlijke interpretatie van het scheppingsverhaal lijken te vertellen.

PA & MA
Ze hebben mij eten gegeven,

‘s Winters warme kleren.

We gingen op reis.

Ik kreeg cadeautjes met Sinterklaas.

Met Kerstdag stond er een boom.

Zal ik meer doen voor mijn kind? Kinderen?
Ze hebben gelogen.
Over veel dingen.
Zal ik ook zo liegen?
Alles kan niet gezegd worden. Nee.
Er zijn dingen die onverdraaglijk zijn.
 
Ik heb zo het beeld van ons familie,
als een kar met een paard voor,
en mijn vader op de bok,
de leidsels in zijn hand,
die roept: “We moeten vooruit!”
Mijn moeder naast hem.
Daarachter de kinderen.
Mij hebben ze onderweg verloren.
Ik ben eraf gevallen.
Niemand heeft het gemerkt.
Dat gevoel.

 Mijn vader sloeg niet. Nooit. Nee.
Hij was de vriendelijkheid zelve.
Vol liefde.
ik kan het u niet uitleggen.
Ne pastoor.
Hij liep altijd met zijn hoofd gebogen.
Hij keek nooit iemand recht in de ogen.
Hij keek naar hun schoenen.
Ik heb hem nooit horen roepen.
Hij bleef altijd rustig.
Hij kon alleen maar slijmen.
Nooit een grof woord. Nooit nijdig.
Suiker en honing.
Ge wordt er even zot van of van ene die slaat.
De eerste keer dat ik niet naar huis gekomen ben.
Ik was uitgeweest - heel laat -
en ergens blijven slapen, heeft hij staan janken
Dat ik dacht: Dat is niet mogelijk
Wat een kwal staat er hier voor mij

 Mijn ma hare favoriete slagzin was:
“Ge weet...”
“Ge weet toch dat papa dat niet graag heeft.”
“Ge weet toch dat ge dat niet moogt doen.”
Niet:  “Blijft daar met uw poten af!”
Maar:  “Ge weet toch dat ge daar moet afblijven”
“Ge weet toch dat ik dat niet graag hoor als ge ‘poten’ zegt.”
“Ge weet toch dat we om zeven uur eten”
“Ge weet toch dat we alles doen voor u,
dat ge het goed zoudt hebben.”
Ondertussen stal ik al wat ik maar kon stelen op school.
Systematisch deed ik al de kasten.
De zakken van alle mantels van mijn klasgenoten.
Chiquen, tramkaarten  Alles. Ook geld.
Dat hield ik de rest bewaarde ik in sigarendozen.
Ze hebben mij niet ene keer betrapt.
Iedereen wist het op school dat er gestolen werd.
Het was een wreed schandaal.
Den directeur heeft er zelfs de politie bijgehaald.
Ze hebben iedereen ondervraagd.
Ze hadden geen schijn van kans.
Ik weet niet meer wat ik heb verteld,
maar ik heb nooit gene last gehad
Ze wisten niets.
Het was een enorme kick.

Auteursrechten
De rechten worden beheerd door SABAM.